سازمان سوسياليستهای کارگری افغانستان

مصالحه اخير دولت پاکستان با طالبان" پاکستانی"، دولت اسلامی و پوشالی افغانستان را نگران نموده است. اعتراض دولت پوشالی نه بر نفس مصالحه با مرتجعين طالب، مسئله ايکه از دوسال بدينسو به يکی از اساسی ترين سياستهای دولت تبديل شده است، بلکه بر پيشی گرفتن پاکستان درين سياست و ترس از گسترش ناآرميهای بيشتر وحفظ موجوديت خود در شکل و شمائل کنونی است. درين شکی نيست که آتش بس طالبان پاکستانی با دولت اسلام آباد اولا جناحهای افغانی و پاکستانی طالب از همسوئی بيشتر برخوردار ميگردند و ثانيا طالبان فرصت مييابند تا نبرد شان را بر عليه دولت و حاميان آن در افغانستان شدت ببخشند.

"گدی پران باز"

تابو ها و زخم های يک جامعه ی بسته

 دکتر فروغ کريمی

 در ماه سپتمبر و پس از آن در ماه نومبر سال 2007، در غرب يک سلسله اخبار در رابطه به تعويق افتادن فلم گدی پران باز، انعکاس يافتند:

 "نمايش فلم گدی پران باز، باز هم به تعويق افتاد، فلم قرار است در ماه دسمبر به نمايش در آيد...   زيرا نخست بايد بازيگران نقش های مرکزی فلم، به دلايل امنيتی به خارج از افغانستان برده شوند. چنين می نمايد که جنجال اساسی بر سر صحنه ی تجاوز جنسی در فلم باشد.  افغان ها ترس دارند که فلم نامبرده نفرت و دشمنی بين اقوام را شعله ور سازد. آقای احمد جان پدر بازيگری که در نقش حسن بازی کرده است، از جريحه دار شدن احساسات قوم خود می ترسد. او می گويد : "مردمان قوم خودم بر ضد من برخواهند خاست..." . تا کنون تعداد زيادی از مردمان هزاره خواهان سانسور اين صحنه از فلم شده اند. .."¹

The ramifications of Ahmadinejad’s visit to Iraq

By James Cogan
8 March 2008

دمکراسي، مرجع ناگزير هر بحث و هر عمل سياسي، اينک دربحران به سر مي برد. رفتار هاي اليگارشيک با تکيه بر جهاني کردن اقتصاد که بااستبداد سازمان هاي مالي بين المللي و يا سياست هاي تحميلي اتحاديه اروپا همراهاست، حيات تازه اي يافته اند و در فرانسه، نهاد هاي سياسي، مستقل و سرخود عمل ميکنند. کو آن نهاد هاي دمکراتيکي که قرار بود شهروندان را نجات دهند و يا آنشهروندان آزادي که به داد دمکراسي برسند؟

A superficial analysis of global capitalism—Part 1

The Shock Doctrine: The Rise of Disaster Capitalism by Naomi Klein, Allen Lane: 2007

By Nick Beams
27 February 2008

This is the first of a two-part review of Naomi Klein’s The Shock Doctrine: The Rise of Disaster Capitalism. Part two will be posted on February 28.

Since its release last September, Naomi Klein’s latest book has been climbing best seller lists around the world. This response is the product, not merely of an undoubtedly well-organised promotional campaign along with significant exposure in the mass media, but of a significant shift to the left in broad sections of the world’s population.

Iraq: US occupation faces crisis of its own making

By James Cogan
21 February 2008

The much-touted successes of the Bush administration’s deployment of 30,000 American additional troops to Iraq last year rest on unstable and rapidly eroding foundations. The unstated fear in the Pentagon debate over how many American troops can be withdrawn this year is that the policies associated with the surge have created potential triggers for a return to wide-spread resistance.

نكاتی پيرامون محكومیت پرويز كامبخش 
                                                                                  فهيم آزاد

در اين اواخر اسلام سياسی در هيئت دولت و مراجع ديگر قدرت حاکمه از موضع "قدرت" به مصاف مردم در مجموع و بويژه نيروهای لائيک و دمکرات رفته و وارد معرکه شده است. البته که هر حرکت و هر صف آرائي الزامأ دلالت به قدرت و توان کسی و نيروئي نمی کند، چنانچه در مورد ارتجاع اسلامی در افغانستان نيز اين مساله صادق است. تحرکات اخير اسلامیسم می تواند نمايانگر تلاشهای يک نيروی در حال احتضار و از سر استصال و درماندگی باشد. نيروئی که قدرت کنونی اش را مديون ارباب است و بايست آن را به حساب حمايت بيدريغ او از اين نيروها در گذشته و امروز گذاشت.

ارتجاع اسلامی نه از موضع مشروعيت و حقانيت سياسی و اعتقادی و پشتوانه مردمی بلکه از سر خواست دادخواهانه مردم و پاسخگوئي در قبال چند دهه جنايت است كه اين چنين از كوره بدر رفته و دارد ادای قدر قدرت در می آورد و خودش را صاحب اختيار جامعه می داند و در پی صدور فتاوی در مورد هر حرکت اجتماعی-سياسی که جايگاه و موقعيت اش را به چالش بکشد، است

مصاحبه كارگری څپه با بصير زيار دبير كميته اجرائيه سازمان سوسياليستهای كارگری افغانستان

کارگری څپه:

از سال 2007 بنام خونين ترين سال بعد از سرنگونی طالبان و مداخله امريکا و نيروهای تحت رهبری آنکشور ياد میکنند، دلائل عدم موفقيترا در چه میبینيد؟ آيا امريکا و متحدين موفق به سرکوب طالبان خواهند شد؟

بصير زيار:

درين شکی نيست که اوضاع سياسی و نظامی افغانستان در طی چند سال اخير رو به وخامت نهاده است، در حدی که موجب نگرانی امريکا و متحدين آن شده است و حتی بعضی از حلقات در غرب از امکان شکست جنگ عليه طالبان صحبت میکنند. عدم توفيق آنان دلائل زيادی دارد، دلائل که کم و بيش در مديا غرب و افغانستان نيز به آن پرداخته میشود.

امريکا و ناتو در مقابله با طالبان و القاعده در همه عرصه ها ناموفق بوده اند. مثلا در عرصه سياسی بخصوص ايجاد يک دولت باثبات و مؤثر، امريکا و متحدين تحت رهبری آن به يک چيزی شبيه به کنفدراسيون ازحکومتهای گروهها و جنگسالاران که تا خرخره در فساد غرق اند، دست يافته است. در زمینه افتصادی بعوض بهبود وضعيت کار و زندگی مردم، به بيکاری و فاصله طبقاتی افزوده اند. گزارش سازمان ملل در سال گذشته با ارائه فاکتها به خوبی عقبگرد و تنزل سطح زندگی اکثريت جامعه را نشان میدهد. دولت افغانستان بعد از شش سال قادر نيست از 20 خانواده ديپورت شده پذيرائی بعمل آورد.

The Class-Divided Society
We live in a complex, divided society. We are divided by wealth, income, education, housing, race, gender, ethnicity, religion, and sexual orientation. These divisions are much discussed; in the last two years, there have been entire series in our major newspapers devoted to the growing income divide. The wealth-flaunting of today’s rich was even the subject of a recent Sunday New York Times Magazine article (“City Life in the New Gilded Age,” October 14, 2007).